Ρουμελιώτες πρόσφυγες στην Πάτρα, 1700

  Στο λημέρι μας, στην κλεφτουριά είχαμε μιλήσει παλιότερα για τη μετοικεσία Ρουμελιωτών και άλλων Ελλήνων στην Πελοπόννησο στη διάρκεια της Βενετοκρατίας, ως μέτρο πύκνωσης του πληθυσμού του Regno του Μοριά και αποδυνάμωσης των απέναντι τουρκοκρατούμενων ελληνικών περιοχών.

  Παρακάτω παραθέτω μερικά από τα ονοματεπώνυμα αυτών που έφτασαν στην Πελοπόννησο.

Πάτρα, 1714, Savonarola, Raffaello, 1680-1748.

«Laus Deo, 1700 20 Μαΐου, στο νέο Πάτρα,

Ονοματολογι τες φαμέλιες οπου εχουνε χαρες ηστα αφεντικα […] ιστι προβιντζια της Αχαιας μετα τεριτορια οπου εβρισκονται γενομενο κατά την προσταγη του εκλαμπροτατου και υψηλοτατου αφεντη Φραγκισκο Γκριμανη γκενεραλες:

Στο τεριτόριο της Πάτρας.

Φαμίλιες από τη Ρούμελη

Μαργέτα του Γλέζου

Γαρουφαλιά Λεμοπούλα

Δημήτρης Γεωργακόπουλος

Παναγιώτης Παπάκης

Νικολος Διεβιαρης

Χρυσαφη Φαλοσπουλα

Νικολος Κοντοπάτης

Δήμας Δούσος

Σταθης Πουφος

Δημητρης Πουφος

Αστερω Χρυσοπουλα

Γιαννης Ξανθόπουλος με τον αδερφό του

Θόδωρος Κλεπτης

Δημήτριος Κούσος

Γιάννης Παπας

Γιάννης Κούρτης

Γιάννης Στερόπουλος

Νικολός Περος

Νικολος Κούσος

Γιάννης Μαντηλας

Γιώργος Παπαδημήτρης και ο αδερφός του

Γιώργος Γαλιτας με τη μάνα του

Γιώργος Ρυμπας με τον αδερφό του

Παναγιώτης Κονσκούλης

Γιάννης Σοφρατζής

Γιάννης Κοσμάς

Παιδιά του Δήμου Ξυλογαιδαριτη

Δημάκης Μεταλόπουλος

Γικας του Νερούτζου

Νικολος Φαλτζος

Βελισαρης Μακρής

Χρυσανθος Τεκλοπουλος

Παιδιά του Γιάννη Βασίλη

Κωσταντής Συναδης

Γιάννης Σιρλιάγκος

Κανελος Σκορδιλης

Θοδορος Βαφιας

Μεσιολε Λεκα

Γιώργος του Καραμουτζώτη

Γιάννης Αρίδης

Στάθης Κουρής με τον αδερφό του

Παναγιώτης Μπαλής

Γιώργος Κιλας

Χριστόδουλος Κουβαράς

Μπετονισης Κουβαράς

Γιώργος Κουβαράς

Γιώργος Σασλάνης

Δημήτρης Μαλής

Ελιμάδα του Πιτουρίδη

Κωνσταντης Πιτουρίδης

Αγαπητός του Παπαδημα

Σίμος Τερλιγιάννης

Στάθης Παγίδης με τον αδερφό του

Αλέξης Σανταρίκας

Μαρδίτσα του Μουρτεζα

Σέρβος Σιμόπουλος

Δήμος Βουνίσιος με τον αδερφό του

Χήρα του Κωσταντή Μιχάλη

Δήμος Ορφανός με τον αδερφό του

Παναγιώτης

Παπαπαναγιώτης Κατζός

Γιάννης Μαλάνης

Θόδωρος Μουλαράκης

Φράνκο Μουσουμάνι

Νικολος Βαριστος (Ευχάριστος ;)

Τριαντάφυλλο Κουτσουνάρης

Στάθης Κοντοδήμος

Κωσταντής Μαστρομένεγας

Δάφνη Λοϊζοπούλα

Θόδωρος Κουτσουβάτης

Αγαπητός Μαλης

Νικολος Πισπολος

Γιάννης Κολοτράβας

Γιάννης Κοτας

Γιώργος Μανταγάρης

Γιάννης Ορφανός

Μανώλης Λαγανικος με τον αδερφό του

Δημήτρης Μανταγάρης

Παιδιά του Τσιμούλη

Φράγκος Αργαλιος

Νικολος Μαθεος

Δημήτρης Ξυλογαδαριτης

Γιάννης Στόγιας

Χήρα Λεμοπούλα

Χήρα Δέμενα με τον ανηψιό της

Ανδρέας Ξυλογαδαρίτης

Στάθης Ντελιδήμος

Δημήτρης Γιωργουσόπουλος

Παπαδιά Κωσταντόνενα με τα παιδιά της

Γιώργος Μπογδανος

Χήρα Στάθενα Καλού

Γιώργος Ξυλογαδαρίτης

Στάθης του Γιώργου

Νικολος Κουβαράς

Φαμίλιες από Θήβα

Ξανθή του Καιρή

Αργέντα του Βιντάκη

Γιάννης Ραβελάς

Μαρδίτσα του Λουκά

Σταμάτης Μυλωνάς

Σταύρος Βουτας

Από την Έγριπο(Εύβοια)

Κοσμένω Ρήγου

Αναστάσης Πανταζής

Δημήτρης Μεταξάς

Σταμούλης Αμπελικόζης

Παιδιά του Λευτέρη

Γιωργάκης Στάβλος»

Κώδιξ Μέρτζιου, μεταφρασμένη έκδοση στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών

Αθηναίοι πρόσφυγες στην Πάτρα, 1688

   Τον Σεπτέμβη του 1687, οι Βενετοί κατά τη διάρκεια του δεκαπενταετούς πολέμου τους με τους Τούρκους που διήρκησε από 1684 ως το 1699 αποφάσισαν να επιτεθούν στην Αθήνα. Με 9.880 πεζούς και 870 ιππείς αποβιβάστηκαν στον Πειραιά, Πόρτο Δράκο τότε για τους Έλληνες και Πόρτο Λεόνε για τους Δυτικούς (εξαιτίας του μεγάλου μαρμάρινου ομοιώματος λιονταριού που τώρα κλεμμένο κοσμεί τη Βενετία…). Οι Τούρκοι οχυρώθηκαν στην Ακρόπολη, και τότε ξεκινάει η μοιραία πολιορκία για το μεγάλο μνημείο της Αθήνας αλλά και για τους ίδους τους Αθηναίους. Στις 26 Σεπτεμβρίου μια βόμβα στοχεύει τον Παρθενώνα, προξενώντας του ανεπανόρθωτες ζημιές.

 Στις 28 του μήνα οθωμανικές ενισχύσεις από την Έγριπο (Εύβοια-Negroponte) κατέφθασαν αλλά οι πολιουρκούμενοι παρέδωσαν την πόλη στον Morosini στις 29 του μήνα.

 Οι Βενετσιάνοι, δεν κράτησαν την Αθήνα για πολύ καιρό…τον Απρίλη του 1688, παρά τις εκκλήσεις των Αθηναίων αποχωρούν από την Αθήνα και την παραχωρούν πάλι στους Οθωμανούς για διάφορους στρατηγικούς λόγους.  Μαζί με τους Βενετσιάνους φυγαδεύονται και αρκετές χιλιάδες Αθηναίων και καταφεύγουν στην Πελοπόννησο, στη Σαλαμίνα και σε νησιά του Αιγαίου. Ο Κ.Ντόκος αναφέρει ότι πάνω από 6000 Αθηναίοι (πάνω από τους μισούς δηλαδή) εγκατέλειψαν την πόλη τους.

  Οι Τούρκοι, θέλοντας να δώσουν ξανά ζωή στην πόλη…φορολογικές μονάδες δηλαδή εκδίδουν διατάγματα που εγγυώνται στους Αθηναίους προνόμια που απολάμβαναν προ του 1687…

Jacques Carrey, (Charles-Francois Olier), Αθήνα 1674

  Πάντως το 1696 πολλοί Αθηναίοι απολάμβαναν προνόμια, ανάλογα με την τάξη τους, στην Πάτρα, και παρακάτω παραθέτω τα ονοματεπώνυμά τους.

«10 Φεβρουαρίου 1696

Σημείωση για τα χωράφια, αμπελώνες, ελαιώνες και άλλα μεγάλα δέντρα, σπίτια και αποθήκες που έχουν παραχωρηθεί στους κάτωθι γεγραμμένους Αθηναίους, στις 29 Ιουλίου 1689.

Διαμέρισμα Πατρών.

2594 γη ζευγάρια βοδιών, 1321 αξινάρια αμπελώνων, 6361 ελαιώνων, στους αριθμούς περιλαμβάνεται και αριθμός δέντρων, περιβολιών και κήπων 15, σπίτια και αποθήκες 101, διανεμημένα στους παρακάτω σύμφωνα με τον λεπτομερή κατάλογο:

Δημήτριος Κουμπέλης, Λαμπρινός Ζυμώνης, Γιάννης Μεζές, Νικολος Γκαγκαράκης, Νικολός Αρβανιτάκης, Παρασκευάς Γαβρίλης, Σαράντης Σουβάρης, Θεοφάνης Καβαλάρης, Γιάννης Γιαστάς, Σαμαλταρία Κουρικαβά και η κόρη της, Τουρκάλα που έγινε χριστιανή, Γιάννης Κοσμάς, παιδιά του Νικόλα Μαυρογιάννη, Γιωργάκης Κοσμάς, Γιάννης Μαγκαρέμας, παιδιά του Νικολού Αρκουδά, Δημήτριος Σαλάκης, Δημήτρης Πούλος, Νικολός Μπουντουλαράς, Γιώργης Λακιράς, Λεονάρδος Φουκάς, Δημήτριος Κουτρικάς, Παναγιώτης Σωτήρη, Σταμάτης Μπούφας, Σπηλιώτης Αγωγιάτης, παιδιά του Γιαννάκη Καρκανδίλλη (σ.σ. το αρχικό επώνυμο του γνωστού υστεροβυζαντινού Αθηναίου ιστορικού Χαλκοκονδύλη), Μιχαήλ Χειλάς, Δημήτριος Μπατζαγλίτης, Βερνάρδος Μάκουλας, παιδιά του Νικολού Κουτρικά, παιδιά του Νικολού Κουνορίγκη, Γιάννη Θωμά δεύτερος, Νικολός Μπενιζέλος, ο γέρος Τζώρτζης Κουτρικάς, τα παιδιά του Φερίγκο Κουτρικά, Παναγιώτης Φερίγκος, η χήρα του Σταμάτης Κωλέττη, Στάμος Μαζαράκης, τα παιδιά του Γιάννη Μπαλαλά, Σταμάτης Μποζίκης, Φλωρού χήρα Καλλιφουρνά, Αργυρώ Κατανίσσα, χήρα Μαρκανταντού, Γιάννη  Βίνδουλα, Φυλακτός Μαυρογιάννης, τα παιδιά του Λέκκα, Φράνκο Αντανίνι, Αγγελής Αγωγιάτης, τα παιδιά του Νικολού Ραφαντά, τα παιδιά του Μιχάλη Μαντή, τα παιδιά του Παπακωλέττη, Μαρδίτσα του Κολοκλίτη, Λάσκαρης Παπαπερδικάρη, Μαρδίτσα και παιδιά του Μπαρμπούτη, Όρσα κόρη του Κυριάκου, τα παιδιά του Νικολού Γιωργαντά, Γιάννης Λούκος, Μαρία και Μαρδίτσα, Τουρκάλες, Ανδρέας Νίκο, χήρα Μανούσαινα Λάσκαρη, τα παιδιά του Σιλίνου Μπουκάκη, Γιωργάκης Ράφτης, τα ορφανά παιδιά του Γιώργου και η χήρα Μπουσαλούνα, Γιώργος Κορομηλάς, Γιάννης Γιαστάς, Αλέξης Καζάφης, Δημήτρης Δουμάς, Δημήτρης Σκορδίλης, Γιάννης Ροπάρτης, τα παιδιά του Λεονάρδου Ροσπαΐτη, τα παιδιά του Νικολού Καρεκλά, τα παιδιά του Γιάννη Εβό, Όρσα Μαγκούνη, τα παιδιά του Δράκου, Πασχανού του Μιχάλη Χειλά, Χρυσάφης Μπιλβίζας

Πανταζής Βαρθολομαίος, Δημήτριος Αρβανιτάκης, Νικολός Ντορτές, τα παιδιά του Πέρο, Λεονάρδος Κουστούρης, Γιάννης Κοτσικάς, ιερομόναχος Άνθιμος Νίτσας, τα παιδιά του Γιώργη του Κονόμου, Μπίλος ποτέ Μίχου Λάζαρου, Μαρδίτσα του Πάνγκαλι Τουρκάλα, Αναστασία Παπαζωγράφου, Νικολός Κροντιράς, Νικολός Σπανός, χήρα Σαμαλτάνα, Φίλιππος Σκαφίδας, Δημήτρης Λουμπάρδης, Μιχάλης Καλογεράς, Δημήτρης Αθανάσιος, Μαρδίτσα Γούναρη, Νικολός Πρετσίκης, Νικολός Γάγκας, Δημήτρης Μαυρογιάννης, Φραντσέσκος Μπερναντίν, Μαρδίτσα Μπάκλη, Αντώνιος Ζερμπίνος, Κρεούσα Ντορίσα, Γιωργάκης Κουμιτρός, Γιώργος Κουτσεβας, Μαρία Μόρα, Γιωργάκαινα Ζάρη, Μαρδίτσα, Τουρκάλα που έγινε χριστιανή, τα παιδιά του Διπλή, Μαρδίτσα του Σπανού, Νικολός του Μπονάκου, Γιάννης Κουσάρης, Όρσα του Μπολάτη, Γεωργίλας Καραμπόντσιος, Δημήτρης Πιτσουλίδης, Δημήτρης Ντέκας, Ροτίνδα, Κίνος Μποζίκης, η ορφανή Σαμαλτάνα, τα παιδιά του Μπούσα, Λεός Μένγκουλας.»

Άλλοι Αθηναίοι εγκαταστάθηκαν στο Αίγιο, στα Καλάβρυτα, στο Χλεμούτσι, στην Κυπαρισσία, στην Κορώνη, στη Μεθώνη, στον Μιστρά, στο Ναύπλιο, στην Κόρινθο και στην Τρίπολη. Ο αριθμός των αθηναϊκών οικογενειών ανέρχεται σε 544. Από τις οποίες οι περισσότερες επέστρεψαν στην Αθήνα.

-----------------------------------------

-Κώδιξ Μέρτζιου, μεταφρασμένη έκδοση που βρίσκεται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών, σελ.169

-Κωνσταντίνος Ντόκος, «Η μετοικεσία των Αθηναίων στην Πελοπόννησο και η πρώτη φάση του επαναπατρισμού τους (1688-1691)», Μνήμων, τόμος 10 (1985)

Επώνυμα του παρελθόντος-Κύθηρα,1671

Παρακάτω παραθέτω τα ονόματα των Κυθηρίων που υπέγραψαν το 1671 την αίτηση για αποστολή σιτηρών στο νησί από τη Βενετία, αφού μετά από πέντε χρόνια αφορίας η σίτιση τους είχε φτάσει σε δραματικό σημείο.

Μηνάς Κορωναίος

Μανουήλ Λογοθέτης

Δημήτρης Καλίγερος

Μιχάλης Μαζαράκης

Βασίλης Κληματαράς

Δημήτρης Κληματαράς

Μανόλης Φαρδούλης

Βασίλης Πρινέας

Γεώργης Μεγαλοκονόμος

Ιερώνυμος Μαγουλάς

Θεοδωρής Ψαρός

Κωστής Καρύδης

Μανόλης Καρύδης

Ιωάννης Στρατηγός

Θοδωρής Μεγαλοκονόμος

Μανόλης Στρατηγός

Θανάσης Καρύδης

Μιχάλης Λευτέρης

Ιωάννης Σάμιος

Γεώργιος Κυριάκης

Θεοφάνης Σεμιτέκολος

Θεοδωρής Κασιμάτης

Θεόδωρος Μασσέλος

Γεώργης Στάθης

Μανόλης Καλίγερος

Μηνάς Πουλακάς

Μάρκος Κοντολέος

Μιχαήλ Καστρίσος

Ενδιαφέρον είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα επίθετα τα βρίσκουμε ακόμα στα Κύθηρα, και αυτά είναι τα : Κορωναίος, Λογοθέτης, Καλλίγερος, Μαζαράκης, Φαρδουλής, Πρινέας, Μεγαλοκονόμος, Μαγουλάς, Λευθέρης, Σάμιος, Σεμιτέκολος, Κασιμάτης, Μασσέλος, Στάθης, Κοντολέων, Καστρίσιος, δηλαδή δεν επιβίωσαν στα Κύθηρα τα επώνυμα : Κληματάρας, Ψαρός, Καρύδης, Στρατηγός, Κυριάκης και Πουλακάς.

Θεώρησα ενδιαφέρον να παραθέσω την έκκληση προς τη Βενετία, όπως αυτή γράφτηκε ακριβώς, τον Ιούλιο του 1671 από τους απεγνωσμένους Τσιριγώτες:

«Μεγαλευοτάτε μας πρηντζηπε, εμείς τα πτοχα ποπολα του Τζηριγου με τα δάκρια ης τα ματηα ερχομεστα με τα γονατα ης τη γήν με την κεφαλήν κληνοντας να ζητηξομεν ελεημοσύνη, επιδή και να ηνε πέντε χρονη σιμερο οπού αστοχησε η σπορά μας και δεν εκαμε της σπόρους κι ας να πλεροσομε το δικέομα της γαληνοτάτης μας αφεντήας και ανκαλά των περασμενον κερό. Οντες ήτονε η αρμάδα ης ετουτα τα μερη, αιδαρηστησα(σ.βοήθησαν) τα πτοχά με τα σολδία ωπου απομηνασι εις τον τόπο, εδα ηνε διο χρονη ουδέ τορνέσι δε βρησκετε πλεω ουδε καρπο να σπερνομε και μολον απου ερχετε από άλους τόπους δεν εχοντας μοδο να ντο αγοράσομε μένουσι από χρόνο ος χρόνο ασπορα τα χοραφυα και αστοχήσοντας και εκηνα απου εσπάρθησα, και πολοτατη εμησέψασι δια να φυγουσι τον θανατον της πηνας και ημεστα ης ένα κηνδηνο ανεπηστευτο, διατη πολη κάμουσι από τα δα απου ηνε ο μηνας ο αλοναρης να φασι ψομή τεσερες και έξε μέρες, εμης περό οπου πλεο καλιο έχομε να αποθάνομε από την πηνα παρα να φυγομε από τζη ανκαλες και κηβέρνησες ενού πρηντζήπου τόσο γληκοτάτου, ος καθός και ης τη βέρα εσταθημα φηδελησιμη, έτζη εδα ης την πήνα ερχομεστα να ζητηξομε ηποκλητή να μας επεψης στάρη το γληγορέτερο έως τον μηνα τον Ωκτομβριο να φαμε και να σπιρομε τα χοραφυα μας για να ντο γιαγηρομε πάλη ης το νέο, ος καθός μας το εδοκε και οπέρησι ο αφεντης πρεβεδορος Γιακομος Λουρηδάνος, οπού οσά κηρής ηγαπιμένος μας εκηβέρνησε μετα κηνο το οληγο οπού του ηρθε οπερησι και εζησε πολά φτοχά από το θάνατο απου ο θεώς να ντου το πλεροσι και αποθέτοντας ης το σκεπο της γαληνοτάτης μας εφεντήας της ελπίδες μας, την ζοη τον πεδιο μας και την εδικη μας με το τελος ζητουμεν ελεημοσύνη:

Ακολουθούν οι υπογραφές

…»

----------------------------------------------------------------

Πηγή: Ι. Δ. Ψαρά, Πείνα στα Κύθηρα (1666-1673), Ελληνικά, τ.38, σελ.67-81, Θεσσαλονίκη, 1987

Επώνυμα του παρελθόντος- Μάνη/Κορσική-1675

Όλα ξεκίνησαν όταν το 1640 με τη βία ένας Στεφανόπουλος, ο Μιχάλης Λεμιθάκης, άρπαξε μια κόρη του Γιακουμή Γιατράνου η οποία ήταν αρραβωνιασμένη με τον Λυμπεράκη Γερακάρη από την οικογένεια των Κοσιμάδων, που ήταν και βαθμοφόρος στον οθωμανικό στόλο. Η έριδα ανάμεσα στις οικογένειες των Στεφανόπουλων από τη μία και των Γιατράνων/Κοσιμάδων από την άλλη έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ακόμα, οι Τούρκοι, ίσως με προτροπή του Λυμπεράκη, έχτισαν φρούριο στη Κελέφα κοντά στο Οίτυλο των Στεφανοπουλαίων για να τους ελέγχουν. Η πίεση από την πλευρά των Τούρκων ήταν τόσο έντονη που οι Στεφανοπουλαίοι μαζί με άλλους Μανιάτες αποφάσισαν να μεταναστεύσουν. Η συμμετοχή τους στον Τουρκο-βενετικό πόλεμο στην Κρήτη το 1669 επιβάρυνε τη θέση τους και έκανε πιο έντονη τη δυσαρέσκεια των Τούρκων απέναντί τους.

                   Έλληνας της Κορσικής, 1794, Doumet, Félix Zacharie (1761-1818)

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1675 υπογράφτηκε τελικά συμφωνία μεταξύ των Μανιατών και των Γενοβέζων, ώστε οι Μανιάτες να εγκατασταθούν στην Κορσική και συγκεκριμένα στην περιοχή της Παόμιας, και στις 3 Οκτωβρίου ξεκινά το μασσαλιώτικο καράβι «Σωτήρ» με  730 Έλληνες (στην πλειοψηφία (περίπου 600)  Μανιάτες, αλλά και άλλοι Έλληνες από Κύθηρα, Πάρο, Σμύρνη, Κω, Χίο, Κρήτη, Ψαρά και Κέρκυρα). Η πλειοψηφία βέβαια των Μανιατών άνηκαν στην οικογένεια των Στεφανόπουλων, με αρχηγούς τους Γεώργιο, Απόστολο και Κωνσταντίνο Στεφανόπουλους, αν και δεν έφυγαν όλοι από το Οίτυλο, και το όνομά τους παραμένει ακόμα ζωντανό στη Κορσική, ως Stephanopoli…

Παρακάτω παραθέτω τα ονοματεπώνυμα των Μανιατών(κυρίως) αρχηγών οικογενειών που μετανάστευαν το 1675 προς την Κορσική:  

Αλιφεράκης Νικόλας

Αλογαράς Γερβάσιος

Βαρελάς Δήμος

Βαροκεφαλάκης Στέφανος

Βασιλάκης Ματθαίος

Βεστίζιος Πουλημένος

Βλαχάκης Θόδωρος

Βολιμάκης Μανώλης

Βρυώνης Βασίλης

Γαριδάκης Δημήτρης

Γουνελάκης Δομένικος

Δαμασκηνός Γιώργης

Δρακάκης Μιχάλης

Δριμαράκης Βασίλης

Έξαρχος Μακάριος

Ιατρόπουλος Πιέρρος

Καλαποθάκης Πιέρρος

Καλκανδής Δανιήλ

Καλόγερος Απόστολος

Καλτζεράκης Αντώνης

Καρτέρης Δημήτρης

Καπετανάκης Δημήτρης

Καποδημάκης Γιάννης

Κάστας Βασίλης

Κατζαράκης Γιάννης

Κλαδάς Βασίλης

Κληροδοτόπουλος Κωνσταντίνος

Κολουμπαρδάκης Κυριάκης

Κομάρης Βελισάρης

Κορίτζης Δημήτρης

Κορούπης Γερόλυμος

Κορφιώτης Πουλημένος

Κορώνας Αλέξανδρος

Κοτσιφάκης Γιάννης

Κόττης Κωνσταντής

Κωστάκης Αυγουστίνος

Κωστέλλης Ιωάννης

Κώτσος Ηλίας

Κουβαλάκης Θοδωρής

Κουβαριώτης Γληγόρης

Λαγανάκης Παναγιώτης

Λάσκαρης Μιχάλης

Λογάρος Πιέρρος

Μαμουσάκης Μιχάλης

Μανέττας Θοδωρής

Μανωλάκης Στέφανος

Μαρούκος Θωμάς

Μεδούριος Δήμος

Μελατάκης Λουκάς

Μέντιτζης Θανάσης

Μητροφάνης Θωμάς

Μούγγρης Ηλίας

Μούντανος Γρηγόρης

Μπαρμπαρήγος Λουκάς

Μπόγολης Ιωακείμ

Νταμηλάκης Γερβάσιος

Ξίγκας Θωμάς

Ξίγκας Ματθαίος

Παγγής Νικολός

Παλουλίκης Βασίλης

Παπαδάκης Ηλίας

Παραμάνος Γιάννης

Παυλάκης Στέφανος

Πενετάκης Πιέρρος

Πέρδικας Γιάννης

Πεταλιδάκης Ηλίας

Πετρολάκης Δήμος

Πολιτάκης Παύλος

Πολυθρονάκης Διακουμής

Ραγκατζάκης Μιχάλης

Σαλπάκης Αντώνης

Σγουρός Θανάσης

Σέρβος Νικόλας

Σιδέρος Γαρβάσιος

Σκερονούσκης Θοδωρής

Σκιαβόνης Παύλος

Σκουτάρης Στέφανος

Σπέρτος Κωνσταντής

Σταματουλάκης Πιέρρος

Στογιάννης Παύλος

Στρατηγός Διακουμής

Τζανετάκης Αντώνης

Τσαγγαράκης Γιάννης

Τασκονάκης Γιώργης

Τσούπρης Ηλίας

Φιγούρας Αλέξανδρος

Φραγκουλάκης Δήμος

Φριμιγκάκης Θοδωρής

Χοντρογιωργάκης Παγκράτιος

Βιβλιογραφία

-Βαγιακάκος Δ. Οι Μανιάτες της διασποράς, Α’ Οι Μανιάτες της Κορσικής

-Φαρδύς, Νικόλαος, Ύλη και σκαρίφημα ιστορίας της εν Κορσική ελληνικής αποικίας, μετα συλλογής καρυατικών τραγουδιών και συλλογής καρυατικών λέξεων , Αθήνα 1888.

-Τσιρπανλής Ζ., Οι Μανιάτες στην Παόμια της Κορσικής, ανάτυπον εκ των Λακωνικών σπουδών

-Σταυρούση Αναστασία, Η αποικία των Μανιατών στην Κορσική(17^ος-20^ος αιώνας),Θεσσαλονίκη,2008.

-Καλονάρος Πέτρος, Μεγάλη Ελλάς, Εικόνες από τη ζωή και την ιστορία του ελληνισμού στη δυτική Μεσόγειο. Οι ελληνόφωνοι της Ν.Ιταλίας. Οι Μανιάτες της Κορσικής και το χρονικό τους, Αθήνας, 1944.

Βαφτιστικά του παρελθόντος- Μακεδονία, περ. 1600

Παρακάτω παραθέτω τα βαφτιστικά των αφιερωτών προς τη Μονή του Σπαρμού, στον Όλυμπο, απο μακεδονικά κυρίως χωριά, στις αρχές του 17ου αιώνα(περ.1602).

Αναστάσης

Ανδρέας(Ανδρίας)

Αποστόλης

Αρέστης

Αχίλλιος

Βάσος

Γεράσιμος

Γεώργιος(Γεώργης, Γέργος)

Δανήλας

Δημήτριος(Δήμος, Δημάκης)

Δροσινός

Θανάσης

Θεοφάνης

Θόδωρος

Θύμιος

Ιωάννης(Γιάννης)

Ιωακείμ

Κυπαρίσσης

Κυπριανός

Κυριάκος(Κυριατζής)

Κύρκος

Κωνσταντίνος(Κώνστας)

Λέος

Λοζήκος

Λογίζης

Μακάριος

Μαλάκης

Μάνος

Μητροφάνης

Μίχος

Μπράτης

Νέστορας

Νικόλαος(Νίκος)

Παράσκης

Παύλης

Πούλος(Πούλιος)

Σαρής

Σοφιανός

Σεραφείμ

Στάθης

Στάμος

Στατήρης

Σύρος

Τίμος

Φύλλος

Χρύσος

Αθανασία

Ανθή

Αρετή

Ατλαζίνα

Αφεντίτζα

Βενούλω

Γιάννου

Δάφνω

Δέσπω

Δήμω

Διονυσία

Ευγενή

Θόδω

Καλή

Κόμνω

Κουρτέσα

Κυράννα

Κυρατζού

Κυριακού

Κύρω

Λάμπω

Λουλούδα

Μάρω

Μεταξώ

Παράσχω

Πάσκω

Πάχνω

Πούλιω

Σεραΐνα

Σταματή

Στατήρω

Στεργιανή

-Μακεδονικά, 37ος τ. ΛZ΄, Θεσσαλονίκη 2008, 8ο