Επαγγελματικά επίθετα, μέρος 1/20

Αβγουλάς- Ο αβγοπώλης, ο μεταπωλητής αυγών. Από το υποκοριστικό του αυγού-αυγούλι(αβγούλι), συν το επίθημα –άς που συνήθως δηλώνει επάγγελμα που σχετίζεται με την πρώτότυπη λέξη, βλ. φανάρι-φαναράς, κανάτι-κανατάς κ.α.

Αγωγιάτης- Από το δημώδες αγωγιάτης,  ο επαγγελματίας που κάνει μεταφορές με ζώα(μουλάρια ή άλογα), αλλιώς κυρατζής. Οι Βλάχοι της Πίνδου ξεχώριζαν με αυτή την ιδιότητα, και τα καραβάνια τους ήταν φημισμένα, στην βλάχική γλώσσα παλαιότερα για το επάγγελμα αυτό χρησιμοποιούταν η λέξη turnari(βλ. επών. Τουρνάρης)  {Λ.Τ.}

Αμπατζής-  Από το δημ. αμπατζής, ο ράπτης και πωλητής δερμάτων από αμπά, η λέξη από το τουρκ. abaci.

 Ανυφαντής/Αυφαντής- Από το δημ. ανυφαντής(μεσν. ανυφάντης), ο εξ επαγγέλματος υφαντής, αυτός που υφαίνει. Και Αλυφαντής, Αλφαντής.

Το συναντάμε μεταξύ άλλων:

# Στο χωριό Μπεζάνι της Εύβοιας, στην οθωμανική απογραφή του 1474, έναν Γιάννη Αυφαντή.

#Στο χωριό Κήπος της Εύβοιας, στην ίδια απογραφή, πάλι έναν Γιάννη Ανυφαντή. Στο χωριό Βουνό(Vunus) της Εύβοιας τον Γιώργο Αυφαντή, στο χωριό Άγιος Νικόλας το Νικόλα Ανυφαντή.

Συναντάμε και τον Ιωάννη Ανυφαντή στη Λήμνο το 1346.

# Επίσης συχνό και με τη συνηθέστερη μορφή Υφαντής: Υφαντής στην Ιερισσό το 1321, Γεώργιος Υφαντής το 1317 στην περιοχή των Σερρών, Γεώργιος Υφαντής στη Λήμνο το 1304, Ιωάννης Υφαντής στη Θεσσαλονίκη το 1356, Κυριάκος Υφαντής στη Γοματού το 1321 κ.α.

(ΛΔΗΜ)(ΕΥΒΟΙΑ)(BZP)

Αδραχτάς/Αδράχτας- Από το δημωδ. αδράχτι, το κυλινδρικό ξύλο στο οποίο τυλίγεται το νήμα που παράγεται κατά το γνέσιμο του μαλλιού,< μσν. αδράχτι<ελνστ. ἀδράκτιον υποκορ. τουἄδρακτος.Ως επώνυμο τουλάχιστον από τον 15ο αι., αναφέρεται ένας Αδραχτάς Μιχαήλ.(ΛΤ) (BZP)

Ακτάρης- Ο αχτάρης και αχτάρης, ο έμπορος μυρωδικών, μπαχαρικών κ.α. αρωματικών προϊόντων και φαρμάκων, ψιλικατζής, μυροπώλης, φαρμακοπώλης. Η λέξη από το τουρκ. aktar, με την ίδια έννοια. (ΛΔΗΜ)(ΕΠΜΑ)

Αλειμματάς- Παλαιότερο επώνυμο, από τη λέξη αλειμματάς, αυτός που αλείφει κάτι, ο νοθευτής-έμπορος του βουτύρου, και μεταφορικά αυτός που πετυχαίνει με λάδωμα, με δωροδοκίες.

# Ως επώνυμο το συναντάμε στην Κεφαλονιά, το 1262, καθώς βρίσκουμε κάποιον Λέων Αλειμματά κάτοικο του νησιού. Και σήμερα ως τοπωνύμιο στο νησί, προφανώς σχετιζόμενο με το συγκεκριμένο επίθετο. (ACTA)

Αλετράς- Από το δημώδες αλετράς,ο κατασκευαστής αλετριών( αλέτρι, το)<ουσ. άλετρον. Ο αροτροποιός.{ΗΠΓΛ}

Αλευράς- Από το ν.ε. αλευράς, ο αλευροπώλης,παροιμ. «αλευράς και πεινασμένος δε γίνεται». <αρχ. ἄλευρον .

#Ως επώνυμο το συναντώ πρώτη φορά το 1436, έναν Σταμάτη Αλευρά. (ΛΔΗΜ) (BZP)

Αλογάρης- Ο αλογάς, αλογατάρης, ο εκτροφέας και έμπορος αλόγων. (ΛΤ)(ΜΣΚ)(ΛΔΗΜ)

Αμανετζής-

 i)Ο ιδιωτικός ταχυδρόμος, που μεταφέρει αμανέτια, συσκευασμένα δέματα.

ii)Αλλά και ο αμανετζής, αυτός που τραγουδάει αμανέδες, κατ’επάγγελμα ή όχι.

iii)  Από το τουρκ. amanet, παρακαταθήκη-ενέχυρο, σύμφωνα με τον Βογιατζόγλου. Το «Αμανατίδης» ίσως πρόκειται για λόγιο εξελληνισμό του επιθέτου Αμανατιτζής, που σχετίζεται με τον δημώδες αμανατιτζής, ο ενεχυροδανειστής. Αυτός δηλαδή που παρακρατούσε κάτι ως παρακαταθήκη-ενέχυρο, αμανάτι ή αμανέτι, για να το παραδώσει σε άλλον.  (ΕΠΜΑ) (ΛΔΗΜ)

Αμαξάρης/Αμαξάς- Από τις δημώδεις λέξεις, αμαξάς και αμαξάρης, ο επαγγελματίας οδηγός άμαξας, ο καροτσέρης, <μεσν. αμαξάς.

# Ως επώνυμο το συναντάμε αρκετές φορές σε παλαιότερες πηγές:

-Μάυρος Αμαξά, πάροικος της Καισαρόπουλης στη Θράκη το 1318

-Αμαξάρης, κτηματίας στη Θεσσαλονίκη το 1316

-Αμαξάς, κτηματίας στη Χαλκιδική το 1312

-Νικηφόρος Αμαξάς, κάτοικος Σερρών το 1321

-Γεώργιος Αμαξάρης, πάροικος στη Σαρανταρέα Χαλκιδικής, το 1321

κ.α.

Αμέλίδης-  Από το ιδιωματικό (Πόντος, Θράκη, Κων/πολη, Ηπειρ. Μακεδ.) αμελές, ο. Ο εργάτης< τουρκ. amele. Παλαιότερα αμέλης , ο υπεύθυνος για την υποδοχή και φιλοξενία των ξένων στον κοινοτικό ξενώνα του χωριού, στο «αμελικό».

Αμπελάς- Από το δημώδες αμπελάς, ο ιδιοκτήτης ή και καλλιεργητής αμπελιών, <αρχ. άμπελος συν το παραγ. επίθημα –άς.

#Ως επώνυμο το συναντάμε από την παλαιολόγεια εποχή:

-Αμπελάς- κτηματίας στους Σταυράκιους Χαλκιδικής, το 1320-21.

-Θεόδωρος Αμπελάς, ιερέας το 1392

-Αμπελάς, κτηματίας στην Κεφαλονιά, το 1264

-Κωνσταντίνος Αμπελάς στο Νεοχώριο της Σμύρνης το 1293

-Μιχαήλ Αμπελάς, το 1395 στην Πάτρα

κ.α. (ΛΔΗΜ) (BZP)

 Βαστάζος- Από το δημ. βαστάζος , ο αχθοφόρος, ο χαμάλης. Η λέξη από το αρχ. βαστάζων, του ρήματος βαστάζω. (Λ.Τ.)

Βουτσάς/Βουτζάς-από τη λέξη βούτσι+ επαγγελ. καταλ. -άς, βαρέλι. Β.=βαρελάς. (Τριαντ.),< ελνστ. βούτις.{ΤΟΖ}

Γούναρης- Από το δημ. γούναρης, επαγγελ., γούναρης(ή γουνάρης), ο γουναράς, ο παραγωγός ή ο πραματευτής γουνών. Η λέξη ήδη από τον 5-6 αιώνα. Ως επώνυμο τουλάχιστον από τα μέσα του 13^ου αιώνα, καθώς αναφέρεται κάποιος Νικόλαος Γούναρης ως πάροικος της Ιερισσού της Χαλκιδικής. {ΜΣΚ}(BZP)

Γραμματικός/Γραμματίκας/Γραμματικόπουλος κ.α.- Από το δημώδ. γραμματικός, ο γραμματέας, από το αρχ. ουσ. γραμματικός. Ως επώνυμο τουλάχιστον από τον 14^οαιώνα, καθώς μεταξύ άλλων αναφέρονται οι Γεώργιος Γραμματικός-Βέρροια-1338, Γραμματικόπουλος-Κρήτη-1452, Μιχαήλ Γραμματικός-Ραδόλιβος(Σέρρες)-1316, κ.α. (ΛΔΗΜ) (BZP) {ΜΣΚ}

Δεβετζής/Ντεβετζής- Από το παλαιότερο επαγγελματικό δεβετζής, ο οδηγός καμήλας. Deve, η καμήλα στα τουρκ. (ΛΔΗΜ)

Δεμερτζής/Τεμερτζής/Δεμιρτζής/Ντεμιρτζής- Από το παλαιότερο επαγγελματικό δεμιρτζής(με όλες τις παραπάνω παραλλαγές), και δήλωνε τον σιδερά, σιδηρουργό, τον γύφτο(η λέξη γύφτος πολλές φορές δήλωνε το σιδηρουργό λόγω της αποκλειστικής σχεδόν απασχόλησης των γύφτων, ειδικά στα αστικά κέντρα και τις κωμοπόλεις, με τη σιδηρουργία. Η λέξη από το τουρκικό demirci, όπου demir το σίδερο και η κατάληξη –ci η γνωστής και σε μας επαγγ. –τσής/-τζής. (ΛΔΗΜ)

Δουλγέρης/Τουλγέρης-  Απο το παλαιότερο επαγγελματικό δουλγέρης, ο μαραγκός, ο κτίστης. Από το τουρκικό dülger, με την ίδια έννοια.

Δραγάτης- Από το δημώδες δραγάτης, ο αγροφύλακας και κυρίως ο φύλακας των αμπελιών. Και ρήμα δραγατεύω, ‘είμαι δραγάτης’. Η λέξη ήδη από τα ελληνιστικά χρόνια, βλ.αρχιδραγάτης. Ως επώνυμο ήδη από την Παλαιολόγεια εποχή. (ΛΔΗΜ)(ΜΣΚ)(BZP)

Επιτροπάκης- Από το μεσαιων. επίτροπος, ο τοποτηρητής, ο προεστός αλλά και ο εκπρόσωπος και ο εκτελεστής διαθήκης. Και ως εκκλησιαστικό αξίωμα. Η λέξη αρχαία, ουσ. επίτροπος. (ΜΣΚ)

Ζευγάς- Από το δημώδες επαγγελματικό ζευγάς, ο γεωργός, από το ουσιαστικό ζευγός και την επαγγελματική κατάλ. –άς. Γνωστή το γνωμικό «Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.». Ως επώνυμο, με τη μορφή Ζευγής, το 13^ο αιώνα στη Στρούμιτζα της Μακεδονίας (σήμερα Σκόπια) και Πρωτοζευγής Μιχαήλ πάροικος στη Βέρροια το 1338. (ΜΣΚ) (BZP)

 

Ζευγολάτης- Από το δήμώδες επαγγελματικό ζευγολάτης-ζευγηλάτης, ο γεωργός, ο ζευγάς. Από το αρχ. ζευγηλάτης. 

Ζωγράφος- Από το δημώδες επαγγελματικό ζωγράφος, απο το ελνστ. ζωγράφος. Ως επώνυμο είτε λόγω της ιδιότητας του ζωγράφου, συνήθως βυζαντινής εικονογραφίας και τοιχογραφίας, είτε λόγω του σπάνιου μαρτυρημένου βαφτιστικού Ζωγράφος και Ζωγράφω(θηλυκό).

#Ως επώνυμο το συναντάμε στην Κω, το 1216 καθώς αναφέρεται κάποιος Γεώργιος Ζωγράφος.

#Ως θηλυκό βαφτιστικό, Ζωγράφω, το 1460-63, στο χωριό Σιμόπουλο, της περιοχής της Πηνείας Ηλείας. [ASEN] [ACTA]

Θαλασσινός- Από το δημ. θαλασσινός<αρχ. θάλασσα. i) Η λέξη δήλωνε, τον κατ’επάγγελμα θαλασσινό, δηλαδή ναυτικό ή ψαρά. ii) Αυτόν που καταγόταν από παραλιακά μέρη, ή νησιωτικά, σε αντίθεση του στεριανού.

#Ως επώνυμο ήδη από την παλαιολόγεια εποχή. Συναντάμε τους:

-Θαλασσηνός, κάτοχος κτήματος στην Κωνσταντινούπολη το 1323

-Θαλασσηνός, κάτοχος κτήματος στην Πτελέα Χαλκιδικής το 1321

-Θεόδωρος Θαλασσηνός, υμνογράφος τον 15^ο αιώνα

-Ιάκωβος Θαλασσηνός, ιερομόναχος το 1466 στην Κεφαλονιά

-Ματθαίος Θαλασσηνός, ιερέας στην Κωνσταντινούπολη το 1324

κ.α. όπως η γνωστή αρχοντική οικογένεια των Θαλλασηνών που έδρασε σε αυτή την εποχή. (BZP) (ΛΔΗΜ)

Μαρινάρος- Από το δημώδ. μαρινάρος, ο ναυτικός, ο θαλασσινός, ο ψαράς. Η λέξη δάνειο από τα ιταλικά, marinaro, με την ίδια έννοια. Με την ίδια έννοια και η δημώδ. λέξη από τα τουρκικά γεμιτζής.

Καζαντζής (Καζαντζάκης, Καζαντζίδης, Καζαντζόπουλος κ.α.)- Από το δημώδες καζαντζής, ο λεβητοποιός, ο κατασκευαστής ή πωλητής καζανιών. Σαν λέξη, δάνειο από το τουρκ. kazancι, με την ίδια έννοια. Και το ουσιαστικό, καζάνι, και ο σχηματισμός επαγγελματικών ονομάτων με την κατάληξη –cι (-τζής, -τσής) έχουν περάσει στο δημώδες ελληνικό λεξιλόγιο. (ΛΔΗΜ)(ΛΤ)

Καζάσης/Καζάζης- Από το δημώδες καζάζης, ο μεταξουργός, αυτός που κατεργάζεται το μετάξη. Η λέξη από το μεσαιωνικό ελλ. καζάζης και αυτό με τη σειρά του δάνειο από την τουρκική, kazaz, με την ίδια έννοια. (ΛΔΗΜ) (ΛΤ)

Καϊξής/Καϊκτζής- Από το δημώδες καϊξής-καϊκτσής-καϊκτζής, ο ιδιοκτήτης ή χειριστής του καϊκιού, της βάρκας. Η λέξη δάνειο από την τουρκική kayιkcι, με την ίδια έννοια.

Καλόγερος-Από το δημώδες καλόγερος, ο μοναχός. Σαν επώνυμο μπορεί να προέρχεται από :

i) Την ιδιότητα κάποιου, ως μοναχός-καλόγερος, που λογικά πρέπει να μην ίσχυε για πάντα ώστε να περάσει ως επώνυμο στους απογόνους του. ii) Πιθανότερη είναι η εκδοχή, τα περισσότερα παρόμοια επώνυμα να προέρχονται από τη συνήθεια να δίνεται ως βαφτιστικό, εξού και η διάδοσή του. iii) Ακόμα λιγότερο πιθανή από την πρώτη εκδοχή, μερικά επώνυμα να προέρχονται από παρόμοια παρατσούκλια, που ίσως δίνονταν επειδή χαρακτήριζε τον φέροντα η μοναχικότητα.

# Ως επώνυμο το συναντάμε όχι λίγες φορές σε παλαιότερες πηγές:

-Ιωάννης Καλογεράς, 1432 στην Αθήνα.

-Καλόγερος, ψαράς στον Στρυμώνα το 1322

-Καλόγερος, κτηματίας στις Σέρρες το 1339

-Κυριάκος Καλογεράς το 1474,στις Ροβιές της Εύβοιας.

-Δημήτρης Καλόγιρος το 1474, στον Άγιο Ιωάννη της Εύβοιας.

Και στη νότια Ιταλία, ως επώνυμο όχι σπάνιο καθώς απαντάται σε 216 οικισμούς. (ΛΔΗΜ) (ΛΤ) (BZP) (BALTA)

Κανατάς- Από το δημώδες κανατάς, ο κατασκευαστής ή πωλητής κανατιών. Η λέξη από το μεσν. κανάτι, είδος πήλινου αγγείου, μικρή στάμνας.

Σημείωση: Οι συντομέυσεις εδώ. 

Επώνυμα του παρελθόντος-Σαντζάκι Ευρίπου-Αρβανιτοχώρια,1528/9

Παρακάτω παραθέτω τα ονοματεπώνυμα των αρχηγών των νοικοκυριών ανα χωριό που καταγράφηκαν στην οθωμανική απογραφή του 1528-9 στο σαντζάκι της Ευρίπου, συμπεριλαμβανομένων χαρακτηρισμένων αρβανίτικων χωριών της Αττικής και της Βοιωτίας που άνηκαν σ’αυτό το σαντζάκι.

Χωριό(karye) Δάρδιζα Αναστάσιμο, αρβανίτικο, 4 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας.(Ο οικισμός δεν υπάρχει σήμερα,μάλλον πρόκειται για την ομώνυμη περιοχή στους πρόποδες της Πάρνηθας, κοντά στο στρατόπεδο "Καποτά" * )  

Istin Palusa, Gini Palusa, Mitra Palusa, Panyura Palusa

Χωριό Iston Ivirana(Βρανά), αρβανίτικο, 22 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας.(Πρόκειται για τον οικισμο Βρανά κοντά στο Μαραθώνα)

Borgono Ivrana, Dima Ispata, Yorgi Ispata, Todor Muzaki, Petro Istamatopulo, Istoya Ispata, Leka Ispata, Domenika Ispata, Dimo Orfano, Pandi Ispata, Meksa Ispata, Yorgi Ispata, Gini Ispata, Leka Manesi, Dima Ispata, Gini Kotomula, Dima Ispata, Meksa Ispata, Yorgi Istefano, Tuda Parfirya, Leka Ispata, Andiriya Mankino, χήρα Lula.

Χωριό Yorgi Lopesi, αρβανίτικο, 6 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Η σημερινή Παιανία)

Andiriya Lopesi, Andiriya Lopesi, Kosta Lopesi, Dima Pandi, …, χήρα Angeliro, χήρα Matida.

Χωριό Yani Radu, 8 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Άγνωστη η θέση του χωριού αυτού).

Yorgi Radu, Istefano Pelekano, Guma Pelekano, Dima Pelekano, Gini Pelekano, Yorgi Buluka, Istefano Pelekano, Petro Pelekano, χήρα Bila.

Χωριό Yorgi Istamad, αρβανίτικο, 19 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Η σημερινή Σταμάτα)

Yorgi Istamad, Kosta Istamad, Miho Istamad, Leka Istamad, Nikola Ispilya, Zahi Kanca, Aleksi Kanca, Gini Lopesi, Kosta Istamad, Todor Ispilya, Minho Ispilya, Yula Istamad, Mihal Istamad, Dima Istamad, Gini Istamad, Istefano Kanco, Yorgi Petro, Yorgi Miho, Yula Istamad, χήρα Gota, χήρα Bila.

Χωριό Leka Zisi, αρβανίτικο, 25 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Άγνωστη η θέση του)

Todor Manol, Andiriya Suli, Gini Beki, Petro Madesi, Porgono Suli, Pavlo Suli, Yorgi Kuki, Kozma Lunca, Gini Armata, Gini Suli, Gini Beki, Andiriya Mano, Yani Pandi, Dimitri Kuci, Todor Suli, Gini Lunci, Istefano Suli, Yorgi Suli, Yani Uzgur, Göni Suli, Göni Mandas, Mitra Suli, Yorgi Suli, Asorito Kuki, χήρες Valesa, Marta, Kuka.

Χωριό Zeli, αρβανίτικο, σπίτια 6, βιλαέτι Αθήνας. (Άγνωστη η θέση του)

Yani Anusi, Leka Haykal, Domenika Zeli, Mitra Zeli, Mihal Lisyadi, Todor Mazi, χήρα Mika.

Χωριό Gini Haykal, αρβανίτικο, 15 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Άγνωστη η θέση του)

Kosta Likofrid, Nikola Nikofrid, Mihal Haykal, …, Yorgi Haykal, Minho Hayikal, Kosta Pali, Yorgi Nika, χήρες Marina, Porgono.

Χωριό Meksa Buğa, αρβανίτικο, 40 σπίτια, βιλαέτι Αθήνας. (Μπούγα, το σημερινό Ασπροχώρι)

Göni Rapsomati, Luka Zoryano, Kosta Mikalyano, Gini Arfano, Petro Ipsari, Andiriya Gini, Gini Ipsari, Gini Kacaro, Todor Rapsomati, Todor Kacaro, Nikola Kacaro, Nikola Pala, Dima Zoryano, Yorgi Sivasto, Nikola Ipsari, Dima Zoryano, Mihal Mihalic, Nicola Mihalic, Kovar Loga, Yorgi Loga, Cani Loga, Meksa Loga, Göni Rapsomati, Dima Mihalic, Andiriya Kacaro, Dima Kacaro, Mitro Kacaro, Logi Petrinaki, Leka Kiryako, Neri Pala, Göni Pala, Yorgi Zoryano, Yani Balina, Yorgi Leka

Χωριό Mazi Livadi, αρβανίτικο, 18 σπίτια, βιλαέτι Θήβας. (Σημερινό Μάζι)

Dima Mazi, Göni Mazi, Leka Mazi, Vali Kalona, Marko Mazi, Leka Mazi, Roni Mazi, Göni Mazi, Gini Mazi, Dima Iskarmituli, Yani Iskarmituli, Petro Kalona, Gini Kalona, Gini Mazi, Markesi Mazi, Göni Mazi.

Χωριό Dusa ή Hosa, αρβανίτικο, 16 σπίτια, βιλαέτι Θήβας. ( Το σημερινό χωριο Δούσια ή το χωριό Χώστια)

Musa Dusa, Sini Dusa, Muzaki Dusa, Gini Dusa, Dimitri Dusa, Kosta Vunduka, Lazaro Vunduka, Yani Vunduka, Nikola Korofar, Yani Korfar, Dima Korofar, Yani Dusa, Yani Muratid, Todor Petriyandi, Göni Vundukar, Leka Dusa, Nikola Kondona, χήρα Aneza.

Χωριό Τάτιζα, αρβανίτικο, 31 σπίτια, βιλαέτι Θήβας. (Καλύβια Τάτιζας ή Λούτσα Τάτιζας).

Yorgi Tatiza, Domenika Tatiza, Kosta Tatiza, Dima Tatiza, Nikola Tatiza, Filipa Tatiza, Nikola Kalofota, Dima Kazma, Asorito Kalifoti, Andiriya Kalifoti, Dima Kalatatiza, Todor Ispandina, Yorgi Ispata, Gini Likuras, Dima Kalifoti, Karisi Tatiza, Nikola Ispata, Nikola Kazma, Kosta Tatiza, Lazar Ispata, Gini Harma, Lazaro Mika, Andiriya Harma , Lazaro Ispata, Kosta Nika, Dima Kalifoti, Lazar Ispata, Leka Ispata, Nikola Carku, Nikola Carka, Asorito Kalifoti, εργένηδες Sindero Tatiza, Domenika Harma, χήρα Filipa.

Χωριό Kokla Mazi, αρβανίτικο, 71 σπίτια, βιλαέτι Θήβας. (Το χωριό Κόκλα, σημερ. Πλαταιές).

Nikola Mazara, Nikola Bezani, Kozma Bezani,  Göni Randisa, Nikola Nikifor, Gini Nikifor, Aleksi Cana, Yani Aleksi, Yorgi Dima, Leka Kokla, Asorito Korsimino, Leka Pastra, Dima Lazaro, Kozma Firango, Leka Buga, Dima Leka, Martino Frango, Domonika Yani, Lazaro Yorgi, Manil Andiriya,  Göni Leka, Todor Drapisa, Gini Dima, Toma Firango, Dima Belikri, Dima Rici, Papa Yorgi, Göni Asorito, Leka Laci, Yorgi Ranepisa, Meksa Kapandali, Istefano Buga, Istona Karameri, Yunda Ranepisa, Kosta Ranepisa, Belikri Arfano, Todor Zisi, Yorgi Drazi, Dima Kondi, Todor Metaksa, Andiriya Avlokisi, Duka Firanko, Dima Kokla, Yorgi Gurgulidi, Göni Gulami, Miha Gulami, Isevasto Melisino, Marko Gulami, Yani Makripodi, Gini Istura, Lazaro Gurugulidi, Asorito Mazi, Andiriya Mazi , Gini Mazaraki, Goni Mazi, Gini Kuresa, Yorgi Lazaro, Nikola Meksa, Asorito Ikseno, Lazaro Orfano, Yorgi Soyimiri, Mitra Muzaki, Nikola Muzaki, Dima Muzaki, Petro Sasi, Duka Gulami, Göni Korsimino, χήρες Kali, Lukati και Iskeva.

---------------------------------------------------------  ------------------------------------------------------

- rural and urban population in the sancak of euripos in the early 16th century, evangelia balta,  εταιρείαευβοϊκών σπουδών, αθήνα,1992.

*Ευχαριστώ τον φίλο Αθανάσιο Α. για την πληροφορία, όσον αφορά τη θέση που έχει επιβιώσει ως τοπωνύμιο σήμερα.